چهارمین جشنواره منطقه ای “هوره و سیاچه ­مانه” در کامیاران برگزار می شود

به گزارش رخدادغرب به نقل از ایسنا، عبید رستمی امروز دوشنبه در جلسه هماهنگی برگزاری چهارمین جشنواره منطقه ای هوره و سیاچه­ مانه کامیاران که با حضور معاون امور هنری و سینمایی، رئیس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی کامیاران و ارتباط آنلاین با فرماندار و رئیس شورای اسلامی کامیاران برگزار شد، اظهار کرد: در شرایط پسا کرونا نیاز است برنامه های فرهنگی و هنری شاد و سرگرم کننده برای تلطیف محیط و فضای جامعه و همچنین تزریق امید و نشاط اجتماعی به مردم مدنظر قرار گیرد.

وی افزود: برگزاری جشنواره های موسیقی محلی از جمله جشنواره هوره و سیاچه ­مانه می تواند در این شرایط پس از کرونا نه تنها مردم را با هنر و موسیقی در فضای مجتمع های فرهنگی و هنری آشتی بدهد بلکه در تلطیف محیط و ایجاد شور و نشاط اجتماعی موثر باشد.

رستمی اضافه کرد: چهارمین جشنواره هوره و سیاچه ­مانه که پس از وقفه یک ساله به خاطر شیوع کرونا در اولین روز زمستان در شهر کامیاران با حضور گروه های مختلف از استان های کرمانشاه، ایلام، لرستان و استان کردستان بصورت منطقه ای برگزار و تقدیم مردم شهر کامیاران می شود.

دبیر شورای فرهنگ عمومی استان ضمن قدردانی از فرماندار شهرستان کامیاران و شورای اسلامی شهر به جهت پیگیری برگزاری این جشنواره اذعان داشت: یکی از برنامه های شاخص شهرستان کامیاران، جشنواره هوره و سیاچه ­مانه است، ضروری است با رعایت کامل پروتکل های هوشمند بهداشتی و همچنین استفاده از ظرفیت ها و توانمندی های همه دستگاه های اجرایی سطح شهرستان برای برگزاری باشکوه این جشنواره مورد استفاده قرار گیرد.

وی تاکید کرد: برای برگزاری جشنواره های منطقه ای استفاده از ظرفیت های انجمن ها و تشکل های فرهنگی و هنری بسیار ضروری است، بخشی از اجرای این جشنواره را به انجمن های مرتبط بایستی واگذار کرد.

رستمی با اشاره به وسعت آوازها و ترانه های کُردی از جمله موره، هوره، سیاچه­ مانه، شیخانه، هورامی و انواع دیگر این نوع موسیقی کُردی اظهار داشت: یکی از مهمترین اهداف برگزاری این جشنواره، حفظ این میراث گرانبها و ترانه های قدیمی است، در برگزاری این جشنواره سعی شود از پیشکسوتان این نوع ترانه های کُردی با عزت و احترام دعوت و در مراسم حضور داشته باشند. 

یکی از مهمترین آوازهای کُردی سیاه چه­ مانه است این آواز به شکل هجایی و در قالب ده هجایی و دو مصراعی به سبک و سیاق ایرانیان کهن سروده می شود و به علت هم زیستی با مسائل عرفانی رنگ و بوی جدیدی هم به خودش گرفته در پاره ایی مواقع به آن مقام صوفیانه هم گفته می شود.

هوره آواز ممتدی است که خواننده، شعرها و ابیات بیشماری را در ذهن داشته و آنها را هنگام آواز به صورت پی در پی استفاده می‌کند، گاه شعرها سروده خود خواننده است و گاه شعرهای مورد استفاده را از دیگر شاعران به عاریه می‌گیرد.

مقام های نوع هوره بان بنه‌ای، بنیری‌چر، دودنگی، باریه، غریبی، ساروخانی، گل و دره، پاوه موری، قطار، هجرانی، مجنونی، سحری و هی‌لاوه هستند.