خودکشی و دگرکشی،آینه بغض های بی پاسخ

رخداد غرب – حادثه هولناک اخیر که متاسفانه در شهر ایلام به وقوع پیوست، نشان داد که علاوه بر مشکلات اقتصادی، آسیب های روانی ناشی از جنگ، نبود خدمات کافی مشاوره ای برای افراد در معرض خطر و اطلاع‌رسانی ناکافی درباره افسردگی و بحران‌های روحی توسط نهادها و سازمان های مسئول، سبب گردیده بسیاری از افراد پیش از اقدام به خودکشی و یا قتل اعضای خانواده یا بستگان خود، هیچ راهکاری برای حل مشکلات خود نداشته باشند.

به علاوه نبود آگاهی و آموزش روش های مقابله با بحران های زندگی، تنش زدایی و نقص در مهارت های ارتباطی در میان اعضای خانواده،فراهم نبودن مشاوره و حمایت های روانی کافی و فقدان گروه های حمایتی اجتماعی برای کمک به افراد در شرایط سخت، جان شهروندان ایلامی را در هنگام مواجهه با کوچکترین مسئله خانوادگی به خطر انداخته است.

برای مقابله با این شرایط، نیاز به یک رویکرد جامع داریم که شامل بهبود خدمات روانشناختی، افزایش آگاهی عمومی درباره سلامت روان، و ایجاد فضایی امن برای گفتگو درباره مشکلات و چالش‌ها باشد.

مسئله دیگری که در این میان حائز اهمیت است نقش مدیران و مسئولان ذی ربط در برنامه ریزی و ارائه راهکارهای مقابله با چنین شرایطی است. مسئولانی که تاکنون، خواه به دلیل عدم تخصیص منابع، خواه فقدان یک برنامه جامع و یا همکاری بین نهادی و یا هر علت ناموجه دیگری کم کاری نموده اند نیز می بایست از خواب غفلت بیدار شده و برای بهبود وضعیت وخیم روانی در استان چاره اندیشی کنند.

مع الوصف برای کنترل شرایط موجود و کاهش قتل و کشتار خانوادگی و رشد قارچ گونه خودکشی ها در استان کوچکی هم چون ایلام، نیاز است که جامعه، رسانه‌ها و نهادهای مدنی فشار بیشتری به مسئولان وارد کنند تا توجه بیشتری به این موضوع گردد و سیاست‌های موثری برای پیشگیری از خودکشی و دیگرکشی تدوین کنند.