چه کسی صدای بی صدایان است؟

پایگاه خبری رخداد غرب – همگان می بینند ولی چشمها را می بندند یا خود را به ندیدن می زنند. یکی دیدن پیکره بیمارستانی بیمار که ناله‌اش بر بلندای تپه‌ای به آسمان می رسد و  دیگری که بخشی از تاریخ کرمانشاه بود  ولیک با جهالت و نابخردی فراوان از صحنه روزگار حذف شد تا حتی اثری از آثارش هم بر جای نماند.

بیمارستان ۵۴۰ تختخوابی کرمانشاه و بیمارستان حضرت مسیح که هر یک به گونه ای مورد جفا و بی رحمی واقع شده و فریادشان به جایی نمی رسد.

چندی پیش کلیپ بیمارستانی را دیدم که به همت اهالی  نیک اندیش و خیر خواه زنجان برای درمان رایگان بیماران سرطانی راه اندازی شده است. کادر درمان این بیمارستان بالغ بر صدها نفر هستند که تنها هفتاد و پنج نفرشان حقوق بگیرند و بقیه از راه خیرخواهی به ارائه خدمات درمانی و پشتیبانی به بیماران می پردازند و هیچگونه حقوق مادی دریافت نمی نمایند.

جالب اینجاست که بخشی از منابع مالی بیمارستان مهرانه زنجان را نیز اهالی آن شهر تامین می نمایند به این گونه که به عنوان مثال مخارج مجالس ترحیم را به حساب بیمارستان واریز می نمایند و چه کار نیکویی بهتر از این.

به عنوان یک شهروند کرمانشاهی تصورم این بود که بعد از انتخابات ریاست جمهوری و به سبب دوستی سه تن از پزشکان خوشنام شهرمان با شخص رئیس جمهور حتما در درجه اول اعتبار خوبی برای تکمیل و راه اندازی بیمارستان ۵۴۰ تخت خوابی و بازسازی دوباره بیمارستان حضرت مسیح تامین می‌شد تا ضمن خدمتی جاودان، نام این عزیزان نیز در کنار سایر خیرین کرمانشاهی  ماندگار میشد که شوربختانه این اتفاق تاکنون نیفتاده و بیشتر مساعی صرف تقسیم پست های سیاسی شد که آثارش هم اظهر من الشمس است.

همانگونه که در شعارها به تخصص زیاد توجه شد از شما نیز انتظار داریم که به سبب ارتباط موضوع و در راستای مسئولیت اجتماعی خویش به فریاد این دو شفاخانه در حال احتضار برسید.

هنوز هستند در این دیار مردان بزرگی همچون حاج غلامحسین افتخاری خیر مدرسه ساز که به حق افتخاریست برای کرمانشاهیان آستین ها را بالا بزنید آنان را به میدان بیاورید نیک نامی تان را خرج آبادانی این دو بیمارستان نمایید که به شدت به حمایت شما نیازمندند.

ای که دستت می رسد کاری بکن
پیش از آن کز تو نیاید هیچ کار

رامین پی بردی

منبع: کردپرس